زندگی چیز غمباری است. دیروز خبر درگذشت ناگهانی همسر یکی از دوستانم را شنیدم. مردی ورزشکار و یکی از آتش نشان های نمونه که در کمال تعجب و تاسف در اثر سکته قلبی در بیمارستان درگذشت. برای همکارم خیلی ناراحتم و برای عشق از دست رفته اش. چون عاشقانه همدیگر را دوست داشتند و نمونه یک خانواده خوب و دوست داشتنی بودند. از دست دادن خیلی سخت است و من عمیقا درک میکنم با تمام وجودم که الان دوستم چه حالی دارد. زندگی برای او دیگر هرگز عادی نخواهد شد و روزها و شب های بسیاری در فراق عزیز از دست رفته اش  با اندوهی بس عمیق و بزرگ سپری خواهد شد.

برای شادی روح محمدرضای عزیز که عمری را برای نجات دردمندان سپری کرد دعا می کنم و از خدا می خواهم به همسر و فرزندان داغدارش صبر عطا کند.

روحش شاد