یک حس بد

امروز بعد از چهارسال از وبلاگ نویسی برای اولین بار می خواهم نظرخواهی دوستان را غیر فعال کنم. متاسفانه کامنت های بدخواهانه آن فرد ناشناس ادامه دارد که از طرف دوستان بسیار عزیز من می نویسد و مرا ناراحت می کند. استفاده از الفاظ بد و نسبت دادن حرفهای ناروا حس بدی به من می دهد و احساس می کنم اینجا نیز که فکر می کردم خانه دل من است و در آن احساساتم را با دوستان مجازی ام به اشتراک می گذارم امنیت ندارم. شاید هرگز دلیل این همه بدخواهی را نفهمم اما حداقل از هجوم انرژی های منفی در امان خواهم بود. می دونم که درک می کنید . با وجود محروم شدن از کامنت های دوستان خوب ترجیح می دهم نظرخواهی بسته باشد.

سلام بهاری

سلام به همه دوستان . سال نو همگی با کلی تاخیر مبارک.امیدوارم اولین ماه سال را به خوبی و خوشی سپری کرده باشید و امسال سال تحقق آرزوهای قشنگتان باشد.ما امسال را با کلی تفاوت آغاز کردیم. روزهای عیدمان رنگ و بوی زیبایی داشت و دلهایمان پر از امید به آینده بود. سعی می کنم اندیشه هایم با سال جدید نو شود و نگاهی رو به جلو داشته باشم و به گذشته هایی که فقط غم ودرد را برایم تداعی می کند فکر نکنم.

هنوز در انتظار ویزا به سر می بریم اما از زندگی کردن و از در کنار هم بودن و لذت بردن از زندگی غافل نمی شویم. سه هفته کلاس بودم از طرف بانک و خیلی از بودن در کنار دوستان جدید که همگی از همکاران شعب دیگر در شهرستانهای دور و نزدیک بودند لذت بردم. زندگی یعنی حرکت و حرکت کردن یعنی عشق ورزیدن به زندگی . امیدوارم روزهایتان همیشه بهاری و سرشار از عشق به زندگی باشد. برای خوشبخت بودن لازم نیست حتما چیز خارق العاده ای صورت بگیرد. کافی است دیدتان را به زندگی عوض کنید . بعد از مدتی همه چیز رنگ تازه ای برایتان خواهد داشت و احساستان نسبت به محیط اطرافتان خود به خود تغییر خواهد کرد.

پیش به سوی زندگی . پیش به سوی تغییر

شادوتندرست باشید

دوستتان دارم و به همه اتون فکر می کنم حتی اگر خواننده خاموش این وبلاگ باشید.