یک قالب تازه / یک زندگی تازه

سلام

وقتی برگشتم خودم هم از دیدن وبلاگ سوت و کورم تعجب کردم. نمی دونم چرا قالب وبلاگم غیر فعال شده بود. فکر کنم بلاگفا هم از غیبت من سواستفاده کرده و قالب وبلاگم را غیرفعال کرده . شاید فکر کرده خیال ندارم دوباره به محیط مجازی برگردم. یادم نمی آد قالب قبلی ام چه شکلی بود. از این طرح پائیزی خیلی خوشم می آد. فعلا تا پیدا کردن قالب بهتر مجبورید با همین بسازید.

اندر احوالات امروز ما: همه چیز خوب و عالیه . زندگی در یک خانه بزرگتر خیلی لذت بخشه . حس خیلی خوبی دارم. نمی دونم تا کی این حس خوب ادامه پیدا خواهد کرد. آخه آدم فراموشکاره و خیلی زود به همه چیز عادت می کنه و خیلی زود یادش می ره روزی داشتن چیزهایی که الان داره برایش آرزویی محال بوده. خدا را برای داشته های بسیارم و نداشته های اندکم شکر میکنم. از خدا میخواهم به همه آدم ها آرامش بدهد. برای من رسیدن به این زندگی نسبتا آرام و بی دغدغه تقریبا یازده سال طول کشید. هر چند روزهای پرنشیب و فرازی را سپری کرده ام و پشت سر گذاشته ام اما لحظه لحظه اش برای من درس بزرگی بود. یازده سال باید سپری می شد تا به پختگی لازم برسم. فقط خدا خدا می کنم از زیادی پختگی نسوخته باشم

القصه هنوز پرونده ما به سرانجام نرسیده است و هنوز از مدیکال خبری نیست که نیست. امسال هم رو به پایان است. درست سه سال از تشکیل پرونده ما میگذره و ما هنوز سرجای اولمان هستیم. باز جای شکرش باقیه که نامه مردودی برامون ارسال نشده. هنوز جای امیدواری هست. و ما هنوز منتظریم ببینم کی در خوشبختی به رویمان باز می شود. هر چند با این اوضاع و احوال دیگه زیاد هم عجله نداریم. آخه باید صبر کنیم . شاید اگر درست شد بریم و برگردیم. چیزی به بازنشستگی من باقی نمونده. سه سال ناقابل. فردا وارد هجدهمین سال خدمت می شوم و رسما ۱۷ سال از شروع کارم می گذره. حیفه این همه سابقه و این همه زحمت را بی نتیجه رها کنم و بروم. ببینیم خدا چی پیش بیاره. من یکی که دیگه اصلا چیزی رو از خدا به زور نمی خواهم. می سپرم به خودش . هرچی قسمت باشه و هرچی به صلاحمون.

خیلی پراکنده نوشتم. هنوز تمرکز لازم را ندارم. خواستم بگم حالمون خوبه و روبراهیم البته اگر بگذارند. از اسفند ماه کار ما شتاب بیشتری به خودش می گیرد. روزهای پایان سال همیشه برای ما با کار زیاد و استرس فراوان همراه است. امسال اما من اصلا استرس ندارم و همه چیز برایم بی تفاوت است. هیچ شور و هیجانی نداره این روزها. امیدوارم روزهای بهتری در پیش داشته باشیم همگی. خدا به همه ما کمک کند که مرحله بهتری از زندگی را در سال جدید آغاز کنیم.

دوستتان دارم و به همه اتون فکر می کنم.

من برگشتم

سلام دلبندانم

من برگشتم . از امروز رسما اینترنت دار شدم. خیلی دلم براتون تنگ شده بود. این سکوت طولانی برای خودم هم عذاب آور بود. دوستتون دارم و به همه اتون فکر می کنم. شاد و سربلند باشید.