به کجا چنین شتابان

سلام دوستان گلم. دلم برای همه اتون یه ذره شده. آخه مگه می شه آدم یک روز خوب و شیرین در کنار دوستان هم نفس را تجربه کرده باشه و دلش برای دیدن همه آنهایی که وجودشان پر از انرژی های مثبت است تنگ نشود. جمعه ششم خرداد نود یک روز رویایی و خاطره انگیز در زندگی من خواهد بود و من هرگز آن ساعات خوب و خوش را فراموش نخواهم کرد. دوستان صمیمی و مهربانم ساعتها به عکس هایتان نگاه می کنم و سعی می کنم بفهمم چه رابطه ای بین چهره های مهربان و نوشته های زیبایتان وجود دارد که آدم را اینچنین جذب می کند. چه جادویی در کلامتان نهفته است که قادر به دل بریدن و رها کردن آن نیستم و حتما و حتما هر روز باید به خانه های پرمهرتان سربزنم و از احوالتان باخبر بشوم. شما دیگر جزیی از وجود من هستید و من با نوشته های خوبتان زندگی می کنم. دوستتان دارم از ته دل و در نجواهای شبانه ام با خدا همه اتان را یاد می کنم و دلم می خواهد روزگار خوب و خوشی داشته باشید و همیشه موفق و تندرست باشید. دارم می روم سفر. به یک سفر معنوی . می روم مشهد . نمی دانید چقدر به این سفر نیاز دارم. شاید این آخرین سفر ما به مشهد باشد. حالا که کسری بزرگ شده دلش می خواهد برود مقبره فردوسی در طوس را ببیند. می خواهد برود نیشابور را ببیند . می خواهد استان خراسان را از نزدیک ببیند. می خواهد مجسمه فردوسی را که ابوالحسن صدیقی ساخته از نزدیک ببیند. البته فکر می کنم مجسمه فردوسی این مجسمه ساز همانی باشد که در میدان فردوسی تهران است. اما کسری می گوید نه مجسمه اش در طوس و در مقبره فردوسی است. من که یادم رفته . حالا باید برویم و ببینم. فردا صبح روز جمعه سیزدهم خرداد عازم هستیم و خیال داریم از راه هراز برویم . شمال همیشه به من احساس خوبی می دهد و مسیر زیبای شمال راه را در نظر آدم کوتاه تر می کند. شب را قرار است در گرگان بمانیم. یک از دوستان نهارخوران را توصیه کرده . نمی دانیم نهارخوران کجاست . اما می رویم و پیدایش می کنیم. کسری خیلی برای سفر هیجان زده است. سفر را دوست دارد. وقتی برگشتم از تجربیات جدیدمان در این سفرمی نویسم. برای همه شما خوبان دلتنگم. مدتهاست که نمی توانم کامنت بگذارم. فکر می کنم کامپیوترم مشکل نرم افزاری دارد شاید هم فقط با عوض کردن ویندوز مشکلم حل بشود. وقتی برگشتم حتما این کار را می کنم. فکر نکنید که به شماها سر نزده ام. نوشته های خوب همه اتان را خوانده ام . از همینجا از مانای گلم برای دعوت بجا و هماهنگی ها و مهمان نوازی اش سپاسگزاری می کنم. عزیزم دوستت دارم و دست پرمهرت را می بوسم. از همه بچه های خوب وبلاگی ممنونم برای حضور همیشگی و پرثمرشان. روی ماه همه اتان را می بوسم. از دیدن همه اتان خوشحال شدم. برای من افتخار بزرگی بود دیدار با دوستان گلم نیوشا جان محبوبه ،مصی ، شادی ، شکوفه ، تانی ، لی لی ، جلیله ،مرجان و شیما، گلی ، روشنک ، فیروزه ، شایا جون ، و همه بچه هایی که بودند و الان اسمهاشون یادم نمی آید و از همه اشان عذر خواهی می کنم. پیری است و هزار درد و عذر ما هم که خواسته است. کلا کم حواصیم.شما را اول به خدا بعد به همسرهای مهربانتان می سپارم. امیدوارم این چند روز تعطیلی خیلی بهتون خوش بگذره. دوستتان دارم و همیشه به یادتان هستم. شاد و تندرست باشید ی